تمامی کالاها و خدمات این فروشگاه ، حسب مورد دارای مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعالیت های این سایت تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است .

رزرواسیون هتلهای تاپ

کارگزار تورهای آذربایجان

کلاسهای ارشد جهانگردی

پکیچ جغرافیا و صنعت توریسم

پکیچ ارشد مدیریت جهانگردی

استان تهران

استان تهران

مرکز: تهران
وسعت: 12980 کیلومترمربع
جمعیت: 12500000 نفر
زبان و گویش: ترکی و فارسی
جاذبه مهم: برج میلاد
شهرهای مهم: اسلامشهر، تجریش و شهر ری
tehran-1
اطلاعات عمومی

موقعیت و وسعت:

تهران بزرگ‌ترین شهر و پایتخت کشور ایران است. این شهر همچنین مرکز استان تهران و شهرستان تهران است. جمعیّت آن ۸،۴۲۹،۸۰۷ نفر است و هجدهمین شهر پرجمعیّت جهان به شمار می‌آید. مساحت این شهر ۷۳۰ کیلومتر مربّع است که به همراه توابع خود (استان تهران)، جمعیّتی برابر ۱۳،۴۲۲،۳۶۶ نفر و مساحتی برابر ۱۸،۸۱۴ کیلومتر مربّع دارد. این شهر یکی از بزرگ‌ترین شهرهای جنوب غربی آسیا و بیست و هفتمین شهر بزرگ دنیا است. شهر تهران، در شمال کشور ایران و جنوب دامنهٔ رشته کوه البرز واقع شده‌است. این شهر دارای یک شبکهٔ متراکم بزرگراهی و چهار خط فعّال مترو است که فقط در بهار سال ۱۳۹۰، ۱۲۹ میلیون مسافر را جابه‌جا کرده‌اند.

آب و هوا:

تهران از شمال به نواحی کوهستانی و از جنوب به نواحی کویری منتهی شده در نتیجه در جنوب و شمال دارای آب و هوایی متفاوت است. نواحی شمالی از آب و هوای سرد و خشک و نواحی جنوبی از آب و هوای گرم و خشک برخوردارند.

ویژگیهای فرهنگی و اجتماعی

دین و زبان:

ساکنان اصلی تهران اقوام فارسی زبان بودند، البتّه در حال حاضر این شهر دارای اقوام مختلفی‌است و عمدهٔ زبان محاوره‌ای در این شهر فارسی است. ۹۸% مردم در این شهر زبان فارسی با لهجهٔ تهرانی دارند. ۲% مابقی اقوام ساکن تهران که مهاجر و در اقلّیّت هستند، عبارتند از: گیلک، مازندرانی، ارمنی، عرب، آذربایجانی، کرد و لر که زبان مشترک همهٔ آن‌ها فارسی است.

ساکنان اصلی تهران اقوام ترک زبان بودند، البتّه در حال حاضر این شهر دارای اقوام مختلفی‌است و عمدهٔ زبان محاوره‌ای در این شهر فارسی است. 80% مردم در این شهر زبان ترکی با لهجهٔ ترکی فارسی تهرانی دارند. 20% مابقی اقوام ساکن تهران که مهاجر و در اقلّیّت هستند، عبارتند از: گیلک، مازندرانی، ارمنی، عرب، کرد و لر که زبان مشترک همهٔ آن‌ها فارسی است.

صنایع دستی:

بیشتر صنایع دستی استان تهران عبارتند از: قلم زنی روی مس و برنج، خراطی و سبد بافی، خاتم کاری، شیشه گری، تراش و نقاشی روی شیشه، زیلوبافی، نقاشی روی چرم، قالی بافی و چاپ باتیک، سفال گری، حصیر بافی، ورنی بافی و دست بافی، جاجیم و گلیم، چنته، روبه پشتی، جوال، خورجین.

سوغات استان تهران

سبزی های کوهی و دوغ دماوند، سوهان شهر ری، انگور و کشمش شهریار

پوشاک استان:

پوشاک مردانه

سرپوش ها: شامل کلاه نمدی که کلاه لبه کوتاهی شبیه عرقچین است. کلاه حسن بیگی که لبه ای بلندتر دارد، کلاه نیمچه بختیاری، کلاه فراشی، کلاه بختیاری که قسمت بالای آن پهن و هر چه به دهانه می رسید جمع می شد، کلاه تخم مرغی که شبیه نصف تخم مرغ بود، کلاه پوستی، کلاه مقوایی، کلاه پهلوی، شال.

تن پوش ها: شامل پیراهن، شلوار، قوای مراد بیگی، قوای معمولی، سرداری، پستک.

پوشاک زنان

پوشاک زنان در دوره قاجاریه به شیوه دوره زندیه بود. در این دوره اغلب برای روبند پارچه سفید انتخاب می شد که بلندی آن در بیشتر مواقع تا زانو نیز می رسید. روی روبندو در جلوی چشم ها تکه های توری تعبیه می شود. پاپوش زنانه در دوره قاجاریه با دوره های قبل فرقی نداشت و عموماً نعلین و ساغری نوک برگشته استفاده می شد. طرح گالشی، کفش نرم پاشنه و خط دور کفش، معرف اندازه آن بود. سه خط کوچکترین و هفت خط بزرگترین شماره کفش به شمار می رفت. از کفش های فرنگی دوز زنانه نیز باید یاد کرد. پیراهن بانوان معمولاً از ململ سفید بود. ارخالق ها گاه تا ران نیز می رسید. این دامن را پرچین تهیه می کردند و آن را شلیته می نامیدند. نوعی دامن شلواری هم «تنبان» نامیده می شد. تنبان شبیه شلیته بود با این تفاوت که مانند شلیته وسط آن باز نبوده و از وسط دو قسمت جلو و عقب به هم دوخته می شد.

سرپوش: برای سرپوش نیز چهار قد توری به شکل چهارگوش بریده می شد. آنگاه به شکل مثلث آنها را تا می کردند و طوری آن را به سر می انداختند که زاویه قایم در پشت سر و دو گوشه دیگر بر روی سینه ها و در زیر گلو به هم می رسید و به وسیله گره زدن و یا سنجاق آن را بر سر محکم می کردند.

مراسم ها:

نوروز

جشن نوروز با آداب و رسوم ویژه ای همراه است:

حاجی فیروز

بر اساس نوشته عبدالله مستوفی، حاجی فیروز با خاک زغال و با دوده بخاری چهره خود را سیاه می کرد و کلاه شیپوری و یا استوانه ای بلند که از کاغذ یا مقوا بود بر سر می گذاشت و جامع رنگین چهل تکه که زنگوله هایی به آن دوخته شده بود، می پوشید.

چهارشنبه سوری

در این روز مردم آتش بازی می کنند و آش رشته یا به اصطلاح اهالی منطقه دماوند «کته را» می خورند. در این روز آتش افروخته می شود و از روی آن می پرند و می خوانند: زردی من از تو –سرخی تواز من.

پنجک یا پنجه

پنج روز آخر سال را که هوا سرد بود. پنجک یا خمسه مسترقه می گفتند. خطر یخ زدن محصولات در این چند روز وجود داشت. از این رو مردم به کوه می رفتند و جشن می گرفتند تا هوا بدتر نشود.

عید نوروز

در روز عید مردم به دید و بازدید می پردازند و لباس های نو و تمیز به تن می کنند. در گذشته بزرگترها به کوچکترها عیدی و تخم مرغ رنگی می دادند و عموماً شیرینی و تنقلاتی چون کشمش، مویز و نقل برای بازدید کنندگان ایام عید می آوردند. در روستاها مراسم عید دیدنی از خانه کدخدا یا سالخوردگان و بزرگان شروع می شد.

سیزده به در

در سیزدهمین روز فروردین، مردم سبزه ای را که پیش از فرا رسیدن عید در خانه سبز کرده اند. به صحرا می برند و آن را به آب روان می سپارند. غذای اصلی روز سیزده به در کوکو سبزی است. در این روز بازی های متنوع همراه با اشعار مناسب اجرا می شود.

تیرما سیزده

در شب 13 تیرماه در آهار مردم هر خانه دور هم جمع می شوند و به نقل داستان ها و قصه ها می پردازند و با دیوان حافظ فال می گیرند. نوجوانان نیز به پشت بام می روند و دستمالی را به ریسمان می بندند و به خانه ها می اندازند تا صاحب خانه کشمش، نخودچی، پول خرد در گوشه دستمال ببندد. در حوزه دماوند و فیروزکوه نیز مراسمی به نام «لال بازی» دارند.

نام گذاری

در شب ششم زایمان ولیمه می دهند و نام گذاری می کنند. در این مراسم عده ای از مردان و زنان برای شام دعوت می شوند. پیش از صرف شام بچه را بیرون می آورند و در بغل ریش سفید مجلس می گذارند و از او می خواهند برای نوزاد نامی برگزیند. آنگاه ریش سفید چند اسم روی کاغذ نوشته و آنها را لای قرآن می گذارد و اذان به گوش راست و اقامه به گوش چپ نوزاد می خواند. به دنبال آن یکی از کاغذها را از لای قرآن بیرون می آورد. او اسم را می خواند و بقیه برای تایید صلوات می فرستند.

آش دندانی

وقتی نوزاد شروع به درآوردن دندان می کند برای او آش دندونی درست می کنند تا دندان هایش راحت و سبک بیرون آید.

مکتب خانه

در گذشته مکتب دار ابتدا الفبا و هجی کردن را می آموخت. پس از آن شاگرد باید یک کله قند و انعامی از این نوع برای مکتب دار می آورد. از ابزارهای مکتب دار چوب و فلک بود که در باورها و ضرب المثل های عامیانه از چوب و جور استاد فراوان ذکر رفته است. مکتب دار از میان شاگردان یک نفر را به عنوان خلیفه (مبصر) انتخاب می کرد. وظیفه خلیفه این بود که امر به جارو کردن مکتب خانه کند، دستور خرید روزانه خانه مکتب دار را صادر کند و هر عید برای مکتب دار عیدی جمع کند.

چله

مردم شب اول چله یعنی شب یلدا را که طولانی ترین شب سال نامیده می شود، به شب نشینی و تفریح می گذارنند و آجیل، هندوانه، گندم برشته، گردو و کشمش می خورند و فال حافظ می گیرند.

نذری ها

از سفره های نذری که درتهران مرسوم بوده است، می توان به موارد زیر اشاره کرد:

سفره حضرت رقیه (س): مهر الزمان نوبان می نویسد: نذر سفره حضرت رقیه متداول ترین و نیز از ساده ترین سفره های نذری است. زمان برگزاری آن دوشنبه، چهارشنبه، پنجشنبه و جمعه است و محل آن معمولاً در اماکن متبرکه چون امامزاده ها و مساجد است.

آجیل مشکل گشا: این آجیل عبارت از توت خشک، نخودچی، فندق، پسته، نقل، کشمش و بادام است که برای رفع گرفتاری ها و مشکلات نذر می کنند.

مولودی خوانی: یکی از مراسم زنانه پرطرف دار مولودی خوانی است.

ماه محرم

یکی از نشانه های عزاداری برای سیدالشهدا اجرای مراسم تعزیه است. تعزیه در آغاز ساده برگزار می شد و منظور از آن بیان احوال و مصایب خاندان اباعبدالله و واقعه غم انگیز کربلا بود. تعزیه خوانی در زمان ناصرالدین شاه با ساخت تکیه دولت به وسیله معیر الممالک به اوج خود رسید.

جاذبه های توریستی

جاذبه های طبیعی:

دریاچه تار: اين درياچه بعد از شهرستان دماوند و در 115 کيلومتری تهران قرار گرفته و از طريق مسيرهای فرعی قابل دسترسی است. اين درياچه شکلی شبيه به لوزی داشته و آب فوق العاده زلالی دارد و مناسب برای ماهی گيری می باشد. شيرين و خنک بودن آب درياچه، در دسترس بودن روستاهای سبز و خرم، مجاورت نسبی چشم اندازهای درياچه، کوه، رودخانه، چشمه، کشتزارها و باغ های روستاهای اطراف، سکوت و آرامش بی نظير منطقه جلوه های زيبايی از شگفتی های طبيعت را به نمايش گذارده و از جمله مهم ترين محاسن ناحيه محسوب می شود. اين منطقه دارای آب و هوای كوهستانی است كه در تابستان، هوای به نسبت خنک آن با بادهای مداوم و شديد در گذرگاه ها همراه است. ناحيه ساحلی درياچه ها كه قابل استفاده اند از چند هكتار تجاوز نمی كنند. اين ناحيه شبيه دالان دراز با ديوارهای شيب دار است كه چشم اندازی زيبا را به وجود آورده است.

درياچه سد لار: اين منطقه به دليل نزديكی به قله دماوند هوايی خنک و چشم اندازهايی زيبا دارد و ورزش های آبی مانند شنا و اسكی روی آب در اين درياچه امكان پذير است.

دریاچه سد لتیان: اين درياچه در 25 كيلومتری شمال خاوری تهران قرار گرفته و با 330 هكتار وسعت روی رودخانه جاجرود ايجاد شده است. درياچه علاوه بر زيبايی های طبيعی خود محل پرورش انواع ماهی ها نيز است. كرانه ها و پيرامون اين درياچه گردشگاهی گسترده است كه مردم از آن بهره می گيرند.

درياچه سد اميركبير: درياچه سد اميركبير، در كيلومتر 23 جاده كرج - چالوس در تنگه واريان است و اهميت بسياری در جلب گردشگران و گذران اوقات فراغت دارد، به ويژه آن كه اين درياچه نزديک تهران است. وسعت درياچه 4000 هكتار است و در مسير رودخانه كرج تشكيل شده است. هوای پيرامون اين درياچه در تابستان ها خنک و مطبوع است و تعداد زيادی مسافر برای گردش و بهره برداری از چشم اندازهای زيبای آن به اين منطقه می روند. در اين درياچه، فعاليت های ورزشی و تفريحی مانند: قايق رانی، ماهی گيری، اسكی روی آب و پرواز باكايت انجام می شود.

دریاچه آهنگ فیروز کوه: اين درياچه در كناره جاده فيروزكوه به سيمين دشت قرار گرفته و وسعت آن نيم هكتار است.

چشمه آب علی هراز: چشمه آب معدنی آب علی در شمال دهكده آب علی در 60 كيلومتری شمال شرقی تهران، در كنار بستر رودخانه مبارک آباد از زمين می جوشد. در گذشته، مظهر چشمه چندين بار تغيير مكان داده است. در حال حاضر آب چشمه با لوله به كارخانه بطری پركنی منتقل می شود و پس از بسته بندی به مصرف خوراكی می رسد. آب چشمه آب علی از گروه آب های بی كربناته كلسيک سرد با PH متمايل به اسيد است و آهن و سيليس نيز در آن وجود دارد. وجود آهن در تركيب آب چشمه به صورت پايدار به علت وجود Co2 و فشار در زيرزمين است كه پس از خروج از زمين بر اثر كم شدن فشار، Co2 آن به حالت ناپايدار و به صورت رسوب در می آيد. از آن جا كه پركردن بطری ها با اين آب، به خاطر رسوب موجود ايجاد اشكال می كند،‌ در كارخانه عمل آهن زدايی نيز از آن صورت می گيرد.

چشمه گله گیله: اين چشمه در بالاترين نقطه روستای شهرستانک در مسير جاده كرج - چالوس قرار دارد و فاصله آن تا تهران در حدود 1000 كيلومتر است. ده شهرستانک در 12 كيلومتری جاده اصلی كرج واقع شده و با دو ساعت پياده روی از آن می توان به قصر ناصری كه يادگار عهد ناصرالدين شاه است، رسيد. اين قصر اكنون محل توقف كوه نوردان است. در فاصله كمی از اين بنای ييلاقی چشمه گله گيله قرار دارد كه يكی از پر آب ترين چشمه های منطقه است و از ارزش تفريحی بسياری برخوردار است.

چشمه علی
تا سال 1319 كه نخستين استخر تهران افتتاح شد، مردم كم و بيش از چشمه علی (شمال ابن بابويه و غرب كارخانه سيمان ری) برای شنا استفاده می كردند، بعدها چشمه مكانی برای قالی شويی شد. پيشينه تمدن اين ناحيه به 4000 سال پيش از ميلاد می رسد. از اين جا اشيايی مربوط به دوره خلفای اموی و عباسی و سلجوقيان به دست آمده است.

چشمه وله گچسر: اين چشمه در جنوب باختری گچ سر و شمال باختری دهكده وله قرار دارد و فاصله آن تا هتل گچ سر دو كيلومتر است. آب چشمه از گروه آب های بی كربناته كلسيک گوگردی سرد است كه گوگرد آن از احيا سولفات حاصل می شود. اين نوع آب ها در درمان بيماری های جلدی، مجاری تنفسی و روماتيسم ها موثرمی باشد.

چشمه قلعه دختر: اين چشمه در 2 كيلومتری شمال باختر جاده تهران - آمل، در محل پل دختر، بين گردنه امام زاده هاشم و پلور به فاصله 50 كيلومتری تهران است. آب چشمه در بلندی های كوه ميان رود در تنگه ای از زمين خارج می شود و به سوی جاده و سپس رودخانه سرازير می شود. وجه تسميه چشمه به خاطر قلعه ای به همين نام است كه در كنار آن قرار دارد. مظهر چشمه در زمين های آهكی تيره و سخت از دوره ژوراسيک دروان دوم زمين شناسی است. آب چشمه از گروه آب های بی كربناته كلسيک سبک و سرد و PH آن نزديک به خنثی است. اين نوع آب های معدنی برای بيماری های دستگاه گوارش، كبد و لوزالمعده مفيد هستند.

چشمه شاهدشت کرج: آب معدنی شاه دشت در 35 كيلومتری جنوب كرج واقع شده و‌آب آن دارای سولفات سديک و كلروره كلسيک سرد است. اين آب ها در درمان بيماری های دستگاه تنفسی موثراند و به سبب داشتن يد، برای درمان بيماری گواتر نيز مفيد می باشند.

چشمه البرز: اين چشمه در 60 كيلومتری شمال خاور تهران در دهكده آب علی و در كنار جاده تهران - آمل از زمين می جوشد. در گذشته با احداث كارخانه ای از آب چشمه برای تهيه فرآورده هايی مانند دوغ و شربت استفاده می كردند. ولی اكنون اين كارخانه بدون استفاده مانده و آب آن علاوه بر مصرف های محلی سرانجام به رودخانه ای كه از جوار كارخانه می گذرد می ريزد. آب چشمه آب علی از گروه آب های بی كربناته و سولفاته كلسيک منيزين آهن دارد و گاز دار و عاری از ميكروب است. اين آب از نظر درمانی دفع كننده مواد زايد است و روی كبد و مجرای صفراوی تاثير می گذارد. همچنين به دليل وجود آهن در تركيب آن، برای درمان كم خونی مفيد است.

آبشار لار: يكی از جاذبه های مهم ناحيه لار، آبشار آن است كه در محلی در نزديكی روستای وانا واقع شده است. اين آبشار زيبايی خاصی دارد.

آبشار دوقلو: آبشار دوقلو که 2700 متر ارتفاع دارد در زير پناه گاه شيرپلا قرار گرفته و يكی از زيباترين آبشارهای ناحيه شميرانات و محلی مناسب برای رفع خستگی كوه نوردانی است كه به ارتفاعات صعود می كنند. اين آبشار از ذوب برف بلندی های البرز به وجود آمده است. برودت آب آن تا حدی است كه حتی در تابستان هم نمی توان بيش از مدتی كوتاه در آن آب تنی كرد.

آبشار يخ كوه دماوند: يكی از مشهورترين آبشارهای يخی جهان است که زيبايی بسياری دارد. يكی از جاذبه های مهم ناحيه لار، آبشار آن است كه در محلی در نزديكی روستای وانا واقع شده است. اين آبشار زيبايی خاصی دارد.

آبشار سنگان: اين آبشار در انتهاي جاده کن - سولقان در روستاي سنگان است اوج شکوه اين آبشار فروردين وارديبهشت است.

آبشار پيچ ادران: از جمله آبشارهاي فصلي دراطراف تهران است که ازذوب برف‌ها در بهار و تابستان پديد مي‌آيد و در 15کيلومتري جاده کرج - چالوس واقع است.

سایر آبشارها ی استان تهران: شکرآب در میگون تهران – اوسون در منطقه دربند تهران

دره کن سولقان (‌شمال شرقي تهران) هملون، وزباد ،‌کشار، آهنگرک، دو چناران، وارنگرود، کردان، واريان ارنگه، اوشان فشم، دره چالوس و اوين.

دره دو چناران: دره حصارک فرحزاد در شمال غربي فرحزاد قرار دارد که دره اي طولاني با ديدگاههاي متنوع، باغ ها  چشمه ها و مسيري پرافت و خيز و مناسب براي راهپيمايي است که از مسير مي توان به امامزاده داوود رسيد.

دره هملون: دره کوچک و کمي صخره اي در 30 کيلومتري جاده جاجرود بعد از روستاي ميگون پس از پل آهني، واقع است و داراي آب و هواي بسيار سرد درفصل بهار و اوايل تآبستان است.

دره آهنگرک: ‌اين دره در غرب آبادي ميگون،5 کيلومتر بالاتر از بخش فشم حدفاصل حاجيه افتآب کوه و کوه آهنگرک با مزارع و درختان سرسبز وبسيار نزديک به بخش ميگون از جمله محيط هاي مناسب براي گردش يک روزه است.

دره وزباد: در شمال گلآبدره شميران در مکاني سراشيبي در زيردامنه هاي صخره اي قله سه هزارو صد متري اسپيلت قرار دارد و داراي تعدادي چشمه کوچک است

منطقه حفاظت شده ورجین: شكارگاه حفاظت شده 28 هزار هكتاری ورجين در 15 كيلومتری خاور تهران قرار دارد كه دسترسی به آن از مسير جاده لشگرک امكان پذير است و شكاردر آن ممنوع است. برای گردش های يک روزه در آن، داشتن وسايل اتراق لازم است.

پارک ملی خجير و سرخه حصار: پارک ملی خجير و سرخه حصار در ارتفاع 1547 متری از سطح دريا قرار دارد و ميانگين حداكثر ارتفاع آن 2600 متر و حداقل آن 1450 متراست. اما بيش تر نقاط اين ناحيه در ارتفاع كم تر از2000 متری قرار دارند. تمام اين ناحيه به جز بخش شمال خاوری آن، جزو مناطق حفاظت شده هستند. مساحت پارک ملی سرخه حصار 9380 هكتار است كه تحت كنترل و حفاظت سازمان محيط زيست قرار دارد. آب و هوای اين منطقه نيمه خشک است و اختلاف درجه حرارت روز و شب در آن بالا است. متوسط باران منطقه 305 ميلی متر، متوسط حداكثر درجه حرارت سالانه آن 9/18 درجه سانتی گراد و متوسط حداقل آن 1/9 درجه سانتيگراد است. مهم ترين شبكه آب های سطحی كه در اين ناحيه جريان دارد، رودخانه جاجرود است كه پس از سد لتيان، در حاشيه منطقه جريان پيدا می كند و در شهرک پارچين از منطقه خارج می شود. رودخانه های اين منطقه در طول مسير خود از بيشه زارهای انبوه و باغ های پر درخت می گذرند كه زيستگاه انواع پرندگان مهاجر در زمستان می باشند.

منطقه حفاظت شده لار: این منطقه در شمال و شمال شرقی تهران و در فاصله 90 کیلومتری آن قرار دارد. منطقه لار به علت غنای ساختار های طبیعی گونه های مختلفی از حیات وحش مانند قوچ – میش – پلنگ – گراز – روباه و شغال  و 97 گونه پرنده و انواع خزندگان را در خود جای داده  و از گستره بسیار متنوع گیاهی نیز برخوردار است.

پارک ملی كوير: پارک ملی كوير نمونه ای از اكوسيستم های خشک و بيابانی است كه مقدار باران ناچيز آن، اجازه فعاليت های كشاورزی را نمی دهد، اين پارک دارای مجموعه گياهی و جانوری ويژه ای است كه به طور شگفت آوری با منابع ناچيز و محدوديت های زيستی محيط خود سازگار است  اين پارک دارای گونه های متنوع است و پوشش گياهی آن در دشت های هموار و كوهستان ها، زيستگاه هايی بسيار مناسب برای زيست وحوش مختلف فراهم كرده است. اراضی مسطح اين پارک با پوشش گياهی كويری و نيمه كويری، زيستگاه پستاندارانی مانند پوزپلنگ و گورخر است. بخش های كوهستانی آن نيز با پوشش گياهان استپی دارای تعداد قابل توجهی وحوش كوه زی مانند كل، بز، قوچ و ميش است.  پارک ملی كوير مجموعه با ارزشی از ذخاير گياهی و جانوری متنوع و نيز آثار فرهنگی و تاريخی، مانند كاروان سرای شاه عباسی (قصر بهرام) و باقی مانده آثار حرم خانه و عين الرشيد می باشد. پارک ملی و منطقه حفاظت شده كوير باختر كوير مركزی و خاور درياچه نمک قرار دارد.

غار یخ مراد: اين غار در مسير جاده تهران - چالوس در منطقه گچ سر و در جايی مصفا به نام آزادبر قرار گرفته است. غار يخ مراد از عجايب غارهای جهان به شمار می آيد. زمستان های گرم و تابستان های بسيار سرد دارد و دارای قنديل های آهكی و يخی است. برودت درون غار به اندازه ای است كه تا ماه خرداد هم می توان قنديل های يخ را درآن ديد. در فصل بهار، گياهان معطر كوهستانی محوطه بيرون غار را می پوشانند كه اين برای بازديد كنندگان از غار بسيار ديدنی است.

غا ر بورنیک: اين غار در جاده دماوند - فيروز كوه نزديک روستای هرانده واقع شده است. در فصل تابستان هوای درون غار بسيار خنک و دل پذير است.

غار رود افشان: اين غار در دهكده رود افشان شهرستان دماوند و در كوهستان البرز مركزی واقع است. غار رود افشان در مسير راه كوه نوردانی است كه به ارتفاعات منطقه صعود می كنند. درون غار پوشيده از مواد آهكی است كه به صورت قنديل هايی از سقف غار آويزان شده است. همچنين در داخل غار چاله هايی وجود دارد كه آبی زلال از دل صخره های سنگی آن بيرون می آيد. ارتفاع غار به اندازه ای است كه به آسانی می توان در آن حركت كرد.

غار گل زرد: غار گل زرد در دشت زيبای لار واقع شده و هر ساله ميزبان كوه نوردانی است كه قصد درنورديدن ارتفاعات دماوند را دارند. سطح درون غار، پوشيده از استالاكتيت (چكيده) و استالا گميت (چكنده) است كه به شكل قنديل هايی از سقف و كف آن نمايان شده اند. همچنين سطح غار پوشيده از كربنات كلسيم است كه با روشنايی فانوس كوه نوردان كه بر آن ها می تابد،

غار اینهون: غار اینهون در جاده فیروز کوه نزدیک زرین دشت قرار دارد. ابتدای ورودی این غار در گذشته ساختمانی وجود داشت که اکنون دیواره قسمتی از آن برجای مانده است. پشت این دیوار گودالی وجود دارد که پس از عبور از آن به تالار بزرگی ختم می شود.

غار بزج: این غاردر طالقان در 120 کیلومتری شهر تهران واقع است. در گذشته از این غار به صورت پناهگاه استفاده می شد. این امر از دروازه، دیدگاه و نیز محل نشیمن و استراحتگاهی که در غار وجود دارد، مشهود است. طول غار 25 متر است.

غار کله سنگ: این غاردر کوه های طالقان داخل کوهی به همین نام نزدیک روستاهای «سوهان» و «آرتون» واقع است. دهانه غار تنگ است و درون آن منابع آب های زیرزمینی دیده می شود. طول غار 85 متر است و از سنگ چین های دستی درون غار استنباط می شود که این غار در ادوار پیش از تاریخ مورد استفاده انسان ها بوده است.

غارهای هیو: در هشت کیلومتری هشتگرد به قزوین، سه غار به فاصله تقریباً 15 متر از یکدیگر در دامنه کوه قرار دارند. طبق مطالعات انجام شده این احتمال وجود دارد که غارها مربوط به دوران پارینه سنگی باشد.

غار لالون ( لالان): در جنوب غربی روستای لالون از توابع ساوجبلاغ، در ارتفاع 400 متری در دل صخره های مرتفع، دهانه یک غار وجود دارد. داخل غار نشانه دودخوردگی فراوان به چشم می خورد که خود نشانه سکونت افراد در زمان های دور است. در سمت شمال غار یک پناهگاه صخره ای وجود دارد که در آن خرده سفال های لعاب دار ساده اسلامی از دوره سلجوقی و ایلخانی به چشم می خورد.

يخچال حصارک کوچک: اين يخچال که کاملاً سالم مانده در ابتداي ورودي روستاي حصار کوچک در جنوب جاده آسفالته و در جنوب شرقي شهرستان ورامين واقع شده و با شهر ورامين حدود 17 کيلومتر فاصله دارد. ورودي يخچال در جهت شمال قرار دارد و داراي طاق هلالي است. در جهت غربي و شرقي نيز دريچه هاي کوچکي وجود دارد که احتمالاً از طريق آن ها، يخ هاي جمع آوري شده را به درون يخچال مي ريختند.

يخچال علي آباد: در روستاي علي آباد ورامين، مجموعه اي از تأسيسات تاريخي وجود دارد. علاوه بر آب انبار، اين مجموعه شامل يخچال و ديوار براي آب بستن پشت آن، يخ بستن و سپس انتقال يخ به درون يخچال است. يخچال از اتاقي با پلان دايره و مصالح آجر و خشت و گل تشکيل شده که قسمت فوقاني آن کاملاً فروريخته است. راه ارتباطي به مخزن يخچال به وسيله يک سري پله که در اتاقي با ابعاد تقريبي 4×4 متر در انتهاي آب انبار قرار دارد، امکان پذير است

قله دماوند: قله5671 متری دماوند به عنوان سمبل عظمت و استواری ايران، با دارا بودن اقليم كوهستانی و ييلاقی و چشمه های آب گرم و مناظر و چشم اندازهای بديع و زيبا همواره جاذب توريست بوده و جمعيت های ساکن زيادی را در دامنه های خود جای داده است. قله مشهور دماوند بلند ترين قله رشته كوه های البرز است که در 35 كيلومتری شمال شهر دماوند در محدوده شهرستان لاريجان ودر75 كيلومتری شمال خاوری تهران بزرگ قرار گرفته است. ارتفاع دماوند از سطح دريای مازندران 5636 متر و از سطح دريا های آزاد 5671 متر است. چشمه های آب گرم معدنی بيشتر در جنوب خاوری كوه قرار گرفته اند و درجه حرارت آب آن ها در حدود 70 تا 80 درجه سانتی گراد است.

قله توچال: قله توچال است که 3957 متر ارتفاع دارد، معروف ترين و مرتفع‌ترين كوه شمال تهران است. قله توچال در 7 كيلومتری (خط تقسيم) دربند قرار دارد. اين قله و اطراف آن به علت ارتفاع زياد در بيشتر اوقات سال پوشيده از برف بوده و به خاطر داشتن هوای معتدل و مطبوع در اواخر بهار و تابستان به ويژه روزهای تعطيل محل تفرجگاه علاقمندان به طبيعت و كوهستان می باشد

تپه و قبرستان قيطريه: تپه و قبرستان قيطريه در منطقه قيطريه واقع شده و مربوط به اواخر هزاره دوم قبل از ميلاد است. جمع مساحت کاوش شده در این تپه بیش از 5000 متر مربع است که در تراشه ها و گمانه زنی ها تعدادی گور باستانی و تعدادی ظروف سفالی از این گورها  که بالغ بر 2500 قطعه هستند به دست آمد. فراوانی میراث سه هزار ساله شهر مردگان قیطریه تاکنون در هیچ هپه باستانی سابقه نداشته است.

تپه واوان: تپه واوان از تپه های تاريخی متعلق به دوره ساسانی است كه در كنار شهرک واوان شهرستان اسلامشهر قرار گرفته است. اين تپه با شماره 1955 به ثبت رسيده است.

تپه چشمه علی: در مجاورت شهر ری و در کنار چشمه ای به همین نام نزدیک ابن بابویه قرار دارد. در این محوطه اشیا و آثاری از دوره ماقبل تاریخ و ادوار تاریخی ساسانی و پارتی و دوره های اسلامی به دست آمد.

قره تپه شهريار: قره تپه شهريار از تپه های باستانی متعلق به هزاره 5 و 4 قبل از ميلاد است که طبق حفاری های انجام شده با چشمه علی شهرری و موشلان تپه اسماعيل آباد تقريبا متعلق به يک دوره است.

تپه شغالی پیشوا: این تپه در دامنه شمال غربی تپه های طبیعی شهر پیشوا واقع شده و تراسی با وسعت کم دارد. این نقطه با توجه به اهمیت سوق الجیشی و نزدیکی به رودخانه جاجرود در اواخر هزاره ششم پیش از میلاد محل استقرار اقوام پیش از تاریخ بوده است.

تپه ميل: تپه ميل در کنار جاده ميل به ورامين و در نزديکی ده خير واقع شده است. اين تپه از تپه های بسيار کهن منطقه است که بقايای آتشکده ای قديمی بر روی آن به جای مانده است.

تپه گبری ری: در شمال خاوری امين آباد، تپه ای قرار دارد كه به نام تپه گبری مشهور است. بر بالای اين تپه آثار برج سنگی و گچی بزرگی از دوران ديلميان باقی مانده كه به احتمال قوی مقبره مرداويج زيارگيلی از سرداران معروف آل زيار (ديلمی) است.

تپه خرم آباد  ساوجبلاغ: تپه خرم آباد از تپه های تاريخی به جا مانده از هزاره اول قبل از ميلاد است. اين تپه در روستای خرم آباد شهرستان ساوجبلاغ قرار دارد و با شماره 1378 به ثبت رسيده است. شامل چند سطر نوشته مربوط به وقايع زمان سلطنت فتح علی شاه و نقوشی از سربازان و شاهزادگان است که در مرکز آن تصويری با عنوان السلطان فتح علی شاه جلب نظر می کند

رود کرج: رودخانه ای دايمی است که از قابليت هاي گردشگري بسيار بالايي برخوردار بوده و در شهرستان كرج، تهران، قم و استان های تهران و قم جريان دارد. اين رودخانه از مهم ترين مناطق گردشگاهي مردم تهران و شهرستان هاي اطراف است رودخانه كرج از دامنه شمالی كوه آسرا و جنوب گردنه عسلک و در 42 كيلومتری شمال شرقی كرج سرچشمه گرفته و پس از عبور از دره ميان كوه تاريكه نو (در شمال) و كوه كرچان  (در جنوب)، در جنوب روستای وله  با رودخانه ولايت رود مخلوط می ‌شود و به موازات راه اتومبيل رو كرج ـ چالوس به سمت جنوب می رود‌ و پس از مخلوط شدن با رودخانه شهرستانک در روستای پل دو آب تغيير مسير داده و به سوی غرب متوجه می شود

رود خانه طالقان: رود طالقان که از كوه های كندوان و كهار بزرگ در شمال غربی تهران سرچشمه می گيرد و سواحل آن به ويژه در بخش های بالادست دارای ارزش های تفريحی و جهانگردی است. اين رود در دره طالقان به سوی باختر جريان می يابد و سپس به سفيد رود می پيوندد. طول اين رودخانه 180 كيلومتر است.

رودخانه تار: رودخانه تار که 13 كيلومتر طول دارد يک رود دائمی و از ريزابه های رودخانه دماوند است. اين رود در دهستان ابرشيوه، شهرستان دماوند جريان دارد و از يک كليومتری غرب درياچه تار،‌ در 13 كيلومتری شرق دماوند سرچشمه می ‌گيرد. رود تار از دره ميان كوه های قره داغ و ميانرود (در شمال) و زرين كوه (در جنوب) رو به غرب روان می ‌گردد حوضه اين رودخانه درياچه نمک قم، شيب متوسط 7 درصد است.

رودخانه لار دماوند: اين رودخانه از كوه های برف گير و پر باران كلون بستک كه 3000 متر ارتفاع دارد و در شرق  و شمال شرقی استان تهران قرار دارد سرچشمه می گيرد و از همين رو، بسيار پرآب است. اين رود دارای شاخه های فراوانی مانند دلی چای، آب باران و سفيدآب است. در دو سوی رود لار، مرتع ها و چراگاه هايی طبيعی وگسترده با حدود 60 كيلومتر درازا و شش تا هفت كيلومتر پهنا وجود دارد، در شاخه های رودخانه لار، ماهی قزل آلا فراوان است. روی اين رودخانه يک سد ساخته شده است.

رود خانه جاجرود: جاجرود يک رود دايمی است که 140 كيلومتر طول دارد. اين رودخانه که در شهرستان های تهران، ورامين و قم جريان دارد و از تلاقی رودخانه گرمابدره و ريزابه‌ای كه در روستای زايگان در 34 كيلومتری شمال شرقی تهران به هم پيوسته‌اند، تشكيل می ‌يابد. شيب متوسط اين رود 1 درصد و مسير كلی آن جنوبی است. كناره هاي اين رودخانه براي مردم تهران و شهرستان هاي اطراف از ارزش هاي گردشگاهي برخوردار است.

رود شور: رود شور از كوه های سلطانيه قزوين سرچشمه گرفته و از به هم پيوستن دو رودخانه خزررود و ابهررود و برخی از رودهای كوچک فرعی ديگر تشكيل می‌شود از 6 كيلومتری جنوب باختری حسن آباد (مركز بخش فشاپويه) گذشته و بر شوره‌ زار خاور حوضی سلطان جذب می ‌گردد و پس از آبياری ابهر، قزوين، ساوجبلاغ و تهران به رودخانه كرج می پيوندد. اين رودخانه به دليل داشتن نمک در پايين دست، برای كشاورزی مناسب نيست ولی شاخه هايی از آن از امکانات گردشگاهی برخوردار است.

جاذبه های فرهنگی:

امامزاده عبدالعظيم حسني
نسب حضرت عبدالعظيم حسني ( ع ) به واسطه و با چهار پشت، به امام حسن مجتبي ( ع ) مي رسد. بناي اصلي و نخستين بقعه يعني حرم آن، در نيمه دوم قرن سوم هجري توسط محمد پسر زيد داعي علوي، تعمير اساسي شد. درگاه اصلي ورودي بنا که در سمت شمال قرار دارد بار اول در زمان پادشاهان آل بويه و سپس در دوره قاجار به ياري مجدالملک کامل شد. گورستان حضرت عبدالعظيم حسني با مقابر، صحن ها و مجموعه هاي خصوصي اطراف حرم، اعتبار ويژه اي دارد. احترام و تقدس ويژه اي که مردم براي حضرت قائل بوده اند، موجب خاکسپاري بسياري از شخصيت هاي سياسي، اجتماعي، فرهنگي در اين گورستان شده است. ناصرالدين شاه، قاآني شيرازي، قائم مقام فراهاني، بديع الزمان فروزانفر، آيت اله کاشاني، علامه محمد قزويني، حسينعلي ميرزا نصرت السلطنه، ستارخان ، گروهي از دراويش نعمت الهي و فرزندان آيت اله بهبهاني در اين گورستان آرميده اند. از آثار تاريخي اين مجموعه سر در آجري دوران سلجوقي است و نيز صندوقي از چوب عود، گردو با کتيبه هايي به خط نسخ و ثلث برجسته که به سال 725 هـ . ق تعلق دارد. پوشش زيرين گنبد با طاق ضربي مدور در زمان شاه تهماسب تغيير يافت و پوشش خارجي آن در سال 1270 هـ . ق به دستور ناصرالدين شاه با خشت هاي مسي زرين تزيين شد.  ضلع جنوبي مقبره ناصرالدين شاه به وسيله يک در کوچک اختصاصي به حرم امامزاده حمزه راه دارد. بقعه امامزاده طاهر نيز در سمت شرقي صحن بزرگ واقع است. مهم ترين صحن و ايوان حرم، صحن و ايوان بسيار وسيع آستانه است که در شمال حرم واقع، و به دستور ناصرالدين شاه ساخته شده است. ايوان جنوبي حرم نيز در سال 944هـ . ق به فرمان شاه تهماسب صفوي ساخته و در دوره قاجار آينه کاري و تزئين شد.


قلعه سرخ حصار
در دامنه ارتفاعات مشرف به بیمارستان سرخه حصار واقع در حاشیه شرقی تهران ، سر راه تهران – آبعلی، قلعه ی کوچکی برجاست که فاصله آن تا جاده آسفالته یک کیلومتر است. اضلاع این قلعه حدود 15 متر است و دو برج نیمه مدور در اضلاع شرقی و جنوبی آن مشهود است. قلعه متعلق به قرن 5 و 6 هـ . ق یعنی دوره سلجوقی است.

قلعه کی قباد
این قلعه در فاصله سه کیلومتری شمال غرب روستای «هرنج» طالقان بر فراز کوه قرار دارد و مربوط به دوره اسماعیلیه است. از این قلعه اکنون جز بقایای دیوارهایی از ملات ساروج چیزی باقی نمانده است. حد فاصل دیوار شرقی و غربی حدود 100 متر است و در وسط محوطه، آثار یک حوض سنگی به چشم می خورد که به احتمال زیاد برای جمع آوری آب باران و برف مورد مصرف بود. سفالینه های جمع آوری شده از سطح تپه به قرن پنجم هـ . ق تعلق دارد.

قلعه گبری
این قلعه از قلاع محافظ هسته اولیه ری است که در حد جنوب شرقی ری قدیم و میدان معلم ری امروز، واقع است. از آثار معماری این قلعه تنها یک چهار دیوار به مساحت دو هکتار با دیوارهای مرتفع از 10 تا 13 متر ، همراه چهار برج دیده بانی باقی است. قدمت این قلعه به دوره اشکانیان – حدود 2250 سال پیش – می رسد.

نقش برجسته تنگ واشی
نقش برجسته تنگ واشی در روستای جليزجند شهرستان فيروزکوه قرار دارد. اين اثر مربوط به سال 1333 ه. ق است و توسط طراح و نقاش معروف دوره قاجار عبدالله نقاش باشی و چند تن ايجاد شده است. ابعاد اين حجاری که برديواره سنگی کنار رودخانه با ابعاد 7×6 متر است با ارتفاع 5/1 متر از سطح کنار رودخانه قرار دارد.

خانه امین السلطان:
خانه امین السلطان معروف به خانه اتحادیه مانند دیگر خانه - باغ های دوره قاجاریه دارای اندرونی و بیرونی و از دو جهت دارای درهای ورودی و خروجی است. این خانه بین دو خیابان فردوسی و لاله زار قرار گرفته و از هر دو خیابان می توان به آن وارد یا خارج شد. بخش اصلی این خانه از دوره ناصری است که در طی زمان بناهایی به آن اضافه یا از آن کم شد. یکی از بناهای چندگانه که در شمال غربی مجموعه قرار دارد مربوطه به دوره قاجاریه است ولی بقیه در دوره های بعد ساخته شده اند. این بنا مانند دیگر بناهای قاجایه دارای سبک و کالبد خاص است. سردر بسیار زیبای این خانه در کوچه معروف به اتحادیه در خیابان لاله زار قرار دارد. قسمت ورودی با آجر تزیین شده است.

خانه امیربهادر
این خانه از مجموعه خانه های با ارزش دوره قاجاریه و در اصل متعلق به شادروان حسین پاشازاده معروف به امیربهادر جنگ، وزیر دربار و وزیر جنگ مظفرالدین شاه قاجار بوده است. مساحت این بنا در حدود 3000 متر مربع است. این بنا در اصل حسینیه امیر بهادر بود که بعدها تحت تملک شرکت پخش سیگار ایران درآمد و در نهایت توسط انجمن آثار ملی خریداری شد و تعمیراتی در آن صورت گرفت. خانه امیربهادر دارای تالار بزرگ آینه کاری شده، زیرزمین آینه کاری شده، تالار بزرگ بالا، حوضخانه با تزئینات کاشیکاری و اتاق های متعدد برای برگزاری جلسات و سخنرانی ها و قرائت خانه عمومی و همچنین اتاق های دیگر با کارکردهای مختلف است.

کلیسای تاتاووس
این کلیسا در زمان فتحعلی شاه قاجار در محله ی چال میدان ساخته شد و دارای نمازخانه ای با پوشش گنبدی شکل و چهار شاه نشین است. محراب و جایگاه پیشوای روحانی در شاه نشین شرقی قرار دارد. این کلیسا از قدیمی ترین کلیساهای تهران محسوب می شود که در داخل آن مقابر و سنگ مزارهای جالب توجه شخصیت های ارمنی و مسیحیان اروپایی که در تهران در گذشته اند، قرار دارد.

کاروانسرای شاه عباسی
كاروانسراي شاه عباسي در جنوب شرقي ميدان حضرت عبدالعظيم و روبه‌روي مسجد خاتم‌النبيين قرار دارد و مساحت آن حدود 1000 متر مربع است‌. اين كاروانسرا اكنون جزو موقوفات آستان مقدس حضرت عبدالعظيم است و به عنوان انبار از آن استفاده مي‌كنند

کاروانسرای رباط کریم
این بنا در مسیر جاده تهران ساوه قرار دارد و در دوره ی فتحعلی شاه ساخته شده است.

کاروانسرای شاه عباسی کرج
این بنا مربوط به دوره ی صفوی است و در مدخل ورودی به شهرستان کرج قرار دارد.

موزه هنرهای زیبا

مدرسه دارالفنون

کاخ نیاوران

کاخ صاحبقرانیه

بقعه بي بي شهربانو

باغ سعد‌آباد

باغ فردوس

باغ نياوران

موزه رضا عباسی

رستورانها و مراکز خرید

رستورانها:

رستوران دارچین:  خیابان ولیعصر، بین مطهری و بهشتی، کوچه ناهید، پلاک 68، پشت هتل بزرگ

رستوران کیوانو: بزرگراه کردستان، خیابان ایرانشناسی، برج های A.S.P ، واحد 53

رستوران لیرو: تقاطع فرمانیه و کامرانیه، برج کوه نور، واحد تجاری

رستوران نایب: ولیعصر، پایین تر از پارک ساعی، شماره 1030

رستوران یاس: شهید بهشتی-نرسیده به تختی-پلاک 236

رستوران تست: خیابان آفریقا، بلوار گلستان، بلوار گیتی، خ علوی، شماره 4

رستوران آرارات: خیابان میرزای شیرازی، بین پنجم و هفتم، پلاک 31

رستوران توکا: ولیعصر ابتدای مطهری روبروی هتل بزرگ تهران

فست فود نادر: سعادت آباد-پائین تر از میدان کاج-نبش خیابان 16 غربی

رستوران پن: خیابان ملاصدرا، خیابان شیخ بهایی، نبش خیابان کشفیان، پلاک 102

رستوران بیست20: بالاتر از میدان ونک خیابان خدامی

مراکز خرید:

مجتمع تجاری بوستان: استان تهران - شهر تهران - خيابان میدان پونک

مرکز خرید تندیس استان تهران - شهر تهران - خيابان میدان تجریش

مجتمع تجاری میلاد نور: استان تهران - شهر تهران - خيابان شهرک غرب‌، بلوار فرحزادی

سرای خرازی: استان تهران - شهر تهران - خيابان 15 خرداد

مجتمع تجاری گلستان: استان تهران - شهر تهران - خيابان شهرک غرب

بازار طلا: استان تهران - شهر کرج - خيابان خ دکتر بهشتی

پاساژ آریامن: استان تهران - شهر تهران - خيابان میدان نبوت

پاساژ امداد گران: استان تهران - شهر تهران - خيابان ابتدای خیابان ناصر خسرو

پاساژ طلا و جواهر پرویز: استان تهران - شهر تهران - خيابان خیابان جمهوری

پاساژ میثمی: استان اصفهان - شهر اصفهان - خيابان میدان امام

اساژ امت: استان تهران - شهر تهران - خيابان خیابان میرداماد

پاساژ ستاره فارس: استان فارس - شهر شیراز - خيابان خیابان عفیف آباد

پاساژ اعلا: استان تهران - شهر تهران - خيابان خیابان ناصر خسرو

پاساژ نوین: استان تهران - شهر تهران - خيابان خیابان جمهوری

پاساژ گلشن: استان تهران - شهر کیانشهر - خيابان خیابان شهید ابراهیمی

پاساژ الغدیر: استان تهران - شهر تهران - خيابان خ ناصرخسرو

پاساژ آسیا: استان تهران - شهر تهران - خيابان خ افریقا

پاساژ گلسرخ: استان تهران - شهر تهران - خيابان خ میرداماد

پاساژ گلها: استان تهران - شهر تهران - خيابان میرداماد

پاساژ تاپ: استان تهران - شهر تهران - خيابان خیابان میرداماد

پاساژ معطر: استان تهران - شهر تهران - خيابان خ پانزده خرداد

پاساژ اعتضادی: استان تهران - شهر تهران - خيابان خ پانزده خرداد

پاساژ میرداماد: استان تهران - شهر تهران - خيابان خ میرداماد

مرکزخريد تهران: استان تهران - شهر تهران - خيابان 15 خرداد

پاساژ 110 کاشانی: استان تهران - شهر تهران - خيابان 15 خرداد

پاساژ مهتاب: استان تهران - شهر تهران - خيابان 15 خرداد

پاساژ طالقاني: استان تهران - شهر تهران - خيابان 15 خرداد

پاساژ صنايع دستي: استان تهران - شهر تهران - خيابان 15 خرداد

پاساژ آيئنه: استان تهران - شهر تهران - خيابان خیابان ناصرخسرو

پاساژ فروردين: استان تهران - شهر تهران - خيابان 15 خرداد

    شما در این صفحه هستید: اطلاعات توریستی معرفی استان های ایران استان تهران